برای چندمین بار رفته بودم به شهری که اگه جور بشه میرم اونجا زندگی میکنم، شیراز.

عید نزدیکه و خیلی ها قصد مسافرت به شیراز رو دارن و این خیلی ها نمیدونن کجا باید برن یه غذای خوب و با کیفیت بخورن.

باورم نمیشد وقتی ماشین رو در یک پارکینگ در یک روز بارانی پارک کردیم و بهم گفتن این رستوران هفت خوان در شیراز است اینقدر از بیرون خوشگل بود که وسوسه شدیم که  داخل رستوران رو زودتر ببینیم.

رسیدیم دم آسانسور یه خانم خیلی شیکی ما را به داخل آسانسور راهنمائی کرد.

این رستوران تشکیل شده از هفت طبقه با غذاهای متفاوت در هر طبقه. هر طبقه مخصوص یک نوع آشپزی خاص بود.

یه طبقه بوفه و غذای فست فود، غذای کلاسیک، غذای سنتی، غذای باربکیو، …

اول تصمیم گرفتم بریم طبقه دوم به رستوران کلاسیک، اما نظرمون تغییر کرد و طبقه رو عوض کردیم و به رستوران سنتی رفتیم اما متاسفانه ساخته نشده بود و برگشتیم همون غذای همیشگی کباب و جوجه کباب و استیک.

از در آسانسور وارد فضای رستوران کلاسیک شدیم. قشنگ بود.

راستی سالن VIP هم داشت.

غذا رو سفارش دادیم. قیمت با رستورانهای لوکس تهران کمی متفاوت بود یعنی قیمتها خیلی بهتر بود. اینقدر گشنمه بودیم که نمیدونستیم چی بخوریم سیر میشیم. همراهی که ما رو به اون رستوران برده بود سفارش کرد که سوپ اگر خواستین بگیرین به تعداد نگیرین اما ما گفتیم مگه میشه گفت سوپهای اینجا فرق میکنه و واقعاً فرق داشت جای یک وعده غذایی بود.

سوپ قارچ سرو در نان قیمت ۴۷۰۰ تومان

بهتر از این نمیشد خوشمزه ترین سوپ قارچی بود که در رستورانها خورده بودم.

سالاد سرآشپز که با سوپها سرو شد.

غذاهایمان را بعد از ۲۰ دقیقه از سرو سوپ ها به سر میز آوردن.

لازانیا قیمت ۹۵۰۰ تومان

عجب خوشمزه بود فقط اون سس اش خیلی تند بود.

استیک مرغ با سس قارچ قیمت ۱۵ هزار تومان

کباب مخصوص سرآشپز قیمت ۲۰۵۰۰ تومان

قشنگ از تو عکس معلومه این همراهمون قبل از عکس گرفتن یکی از کبابها رو خورده، ببخشید شرمنده که جاش خالیه.

کباب لقمه مخصوص با برنج قیمت ۱۳۵۰۰ تومن

پیشنهاد میکنم اگه شیراز رفتین یه سر به این رستوران بزنین.

این رستوران نزدیک دروازه قرآن ، خیابون پشتی اون هتلی قرار داره که هنوز نیمه کاره است .

اگه رفتین حتما نظراتتون را اینجا بگذارین.

جای پارک زیاد داره. سیستم کارت خوان داره که همون سر میز میتونین پرداخت کنین. تو این رستوران با خیالت راحت پشت میزت نشستی غذا میخوری و هر وقت خواستی گارسون را صدا میکنی این شکلی نیست که بالا سر میزت مدام قدم بزنن. رستوران اینقدر بزرگه که عذاب وجدان نداری غذاتو زود بخوری و بلند شی تا نوبت بقیه بشه.

شاد باشین.

نوشته‌های «احتمالا» مرتبط:

تلفنی سفارش دادیم ، سفارش آنلاینش هنوز راه نیافته بود.

به سایت www.mrdizi.com حتماً یه سر بزنید. هر سوالی که در ذهنتان باشد پاسخش را آنجا میگیرید . حتی مواد تشکیل دهنده دیزی را هم در سایت نوشته اند.

بریم سر اصل مطلب…

هر کی خیلی گشنه ش شده و الان فکر میکنه موقعی است که باید سفارش بده از ساعت ۱۰صبح الی ۱۷:۳۰ بعدازظهر میتونه سفارش تلفنی بده. توضیح چندانی نیاز نیست چون وقتی به سایتش برین هر چیزی که بخواین اونجا نوشته.

بچه ها از دستش ندین حتماً یکبار امتحانش کنین ، چون واقعاً خوشمزه بود.

در تهران اگه اشتباه نکنم چهار تا شعبه دارد. (گاندی، ولیعصر، پونک، جمهوری)

دیزی کلاسیک، دیزی تند، دیزی کم چرب و بزباش انواع دیزی هایش بود که میتونین انتخاب کنین.

راستی راجع به هزینه حمل یه چیزی بگم در سایت که برین محدودۀ شعبش هزینه حمل نداره که ما در محدوده نبودیم و مجبور به پرداخت شدیم دقیقاً نقشه جاهایی را که در محدوده اش هست را گذاشته تا یکوقت کسی اشتباه نکند.

داخل جعبه شامل یک دیزی، نان سنگک، دوغ، پیاز ، لیمو ، ظروف یکبار مصرف(کاسه ، قاشق ، چنگال ، گوشت کوب)

شدیداً خوردن این دیزی لذت بخش بود. توی نهارخوری اداره هر کی ما رو دید خوشش اومد و رفت که برای خودش در روزهای آتی سفارش بگذاره.

نوشته‌های «احتمالا» مرتبط:

حتماً خیلی هاتون دبی رفتین و توی پاساژهای معروفش مثل Dubai Mall و ابن بتوته قدم گذاشتین.

حالا اونایی که نرفتن قبل از اینکه پاشون را بزارن و فکر قیمت و نهار یا شام اونجا هستن به عرض برسونم توی این دو تا پاساژ یه جایی را اختصاص دادند که انواع و اقسام رستورانها از ملیتهای مختلف با قیمتهای مختلف وجود داره که میتونن هر کدوم را که دوست دارند میل کنند.

من زیاد وقت نکردم از تمام رستورانهاش گزارش تهیه کنم فقط تو این پست میخواستم بگم زیاد نگران خوردن غذای عربی و یا غذای ملیتهای مختلف در دبی نباشین چون اصولاً هتلهای اونجا شام یا نهار ندارند میتونین خیلی راحت از این رستورانها لذت کافی را ببرین و از غذاهای فست فودیش استفاده کنین، اکثر فست فودها قیمتهاش مثل ایران بود، زیاد نگران قیمت نباشین.

بیشتر از اینا رستوران بود من وقت نکردم عکس بندازم که در دو پست آینده حتماً دو تا از مهمترین رستورانهای اروپایی را بهتون معرفی خواهم کرد .

مرسی از اینکه وقت گذاشتین.

نوشته‌های «احتمالا» مرتبط:

این روزها دیگه آخرهای عمر آلبالوئه. آلبالوها خیلی رسیده شده اند و دیگه نمی شه باهاشون مربا درست کرد. خیلی بهتره که همه میوه ها به صورت تازه مصرف بشن. ولی خب، همه فصلها که آلبالو نیست. پس باید به فکر اون روزها بود.

آلبالوها رو بعد از شستن می ذاریم آبش بره و می ذاریم توی کیسه فریزر و می ذاریم توی فریزر. اونوقت زمستون، مثلا شب یلدا می ریم سراغش و عاشق این عاقبت اندیشی خودمون می شیم.

پنج شش دقیقه که بیرون باشه، کم کم یخش باز می شه و مزه اش بهتر:

الآن که جیک جیک مستون مونه، بهتره فکر زمستون مون باشه!

نوش جان؛ گوارای وجود!

نوشته‌های «احتمالا» مرتبط:

خلاصه سر تخت طاووس قرار گذاشتیم و این دوست ما هی اصرار می کرد بیا بریم یه جا بشینیم حرف بزنیم. هر چی می گفتم همین جا توی خیابون خوبه(!) ، زیر باز نمی رفت! این دوست ما خیلی مقرراتیه. ما از همون اول بهش می گفتیم کسلر (همون افسر آلمانی در سریال ارتش سری که در کشاکش صحنه جنگ هم اتوی لباسش از بین نمی رفت.) درد سرتون ندم. از سر تخت طاووس تا خیابون فاطمی اومدیم، خبری از کافی شاپ نبود که نبود. منم دیگه کم کم داشت کمرم می گرفت. تا اینکه چشمهای تیز بین این دوست آلمانی ام (!) این تابلو رو دید:

چند پله رفتیم بالا و با یه کافی شاپ دنج و خنک روبرو شدیم. به غیر از ما فقط یه میز دیگه اشغال بود. یه دختر و پسر کم سن و روشنفکر نما که با همه نپختگی شون از جو میزشون خوشم اومد. خیلی راحت بودند. خلاصه اینکه اولین چیزی که نظرم رو جلب کرد، میزهای اونجا بود. روی میزها شیشه بود و زیر شیشه ها یه عالمه کاغذ؛ اعم از نقاشی بچه ها یا یادگاری که افرادی که اومده بودند از خودشون جا گذاشته بودند:

یه کتابخونه خوشگل هم داشت که وجودش،‌ واقعا آدم رو یاد خونه می انداخت:

در مجموع جای تر و تمیز و دنجی بود و اون آقاهه هم خیلی مودب و تمیز بود. آها، در مورد منوش هم باید بگم این شکلی بود:

من دیگه از قیمتها و لیستش عکس نگرفتم. مثل بقیه کافه ها بود. از یه کارشون خوشم اومد. در کنار در ورودی یه میز گذاشته بودند که روش یه دفتر بود. البته ما وقتی که وارد شدیم،‌ متوجه نشدیم. هر کدوم از مشتری ها اگه دلشون می خواست می تونستند توی این دفتر بزرگ، یادگاری بنویسند. به نظرم ایده جالبی بود. آقایی که مسوول اینجا بود می گفت خیلی از مشتری ها وقتی میان اینجا، سراغ دست نوشته های قبلی شون می گردند و خاطرات گذشته رو یادآوری می کنند.

خلاصه اینکه ما هم جای همه تون رو خالی کردیم و از طرف همه تون یه امضا انداختیم توی این دفتر:

یه بالکن با صفا هم داشت که توش صندلی چیده بودند ولی به خاطر گرمای هوا،‌ ما ترجیح دادیم نریم اونجا.

اولش که وارد شدیم، اون میزی که اشغال شده بود، داشتند سیگار می کشیدند. منم چون دود سیگار خیلی اذیتم می کنه، ترجیح دادم اون طرف بشینم. ولی مثل اینکه دوستهامون از نگاهم خوندند که سیگار نمی کشیم، در نتیجه با مهربانی زیاد بلند شدند و اومدند میز بغلی ما و حالا که یکی دیگه از دوستهاشون هم بهشون پیوسته بود، سه تایی چه دودی می کردند. لامذهبها نمی دونم چی می کشیدند که تا ته حلق ما می سوخت. ولی به حال حلق خودشون! به نظر من این دادن آزادی به مشتری نیست که اجازه بدیم سیگار بکشه. چون با این کار، آرامش دیگران رو سلب می کنیم.

خلاصه که در مجموع جای دنج و خوبی بود و پیشنهاد می شه لااقل یه بار تشریف ببرید.

آدرس: خیابون فاطمی. از میدون فاطمی که به طرف کارگر می روید،‌ شاید دویست قدم مانده به کارگر، سمت راست. البته اینجا دیگه خیابون دو طرفه می شه.

نوشته‌های «احتمالا» مرتبط:

اگه روزی گذرتان به پاسداران حوالی چهار راه پاسداران و اختیاریه افتاد و برحسب اتفاق موقع شام یا ناهار بود و دنبال یک رستوران خوب می گشتید، می تونید یک راست بروید رستوران آناندا. یک رستوران گیاهی با فضایی بسیار دلنشین.

آنچه که در بدو ورود خودنمایی می کنه حیاط کوچک ولی زیباشه که پر از گل و درخته. توی حیاط هم میز و صندلی چیدن که می تونید اونجا بشینید و در حالیکه پیتزا یا قهوه تان را می خورید از دیدن طبیعت هم لذت ببرید.

داخل رستوران هم فضای قشنگی داره که اونجا هم تا تونستن از طبیعت استفاده کردند. یک بخش کوچک هم به عنوان کافی شاپ جدا کردند.

به دلیل موقعیت اونجا، اغلب مشریانش آدمهایی اندکی خاص! هستند. ولی این دلیل نمی شه که لیست قیمت هاش فضایی باشه. همان قیمتهایی که برای رستوران های دیگه می بینید اینجا هم تکرار می شه. لیست غذاهاش هم تقریباً همان لیست غذای خانه هنرمندانه البته با کیفیت بهتر.

یک چیز خیلی بامزه ای که داره یک زنگوله بالای درشه که اگه از کیفیت غذا راضی بودید می تونید اون رو به صدا در بیارید و همینطور وقتی در حال پرداخت صورت حساب بودید روی میز بسته های کادویی می بینید حاوی مخلوطی از نقل و زیره و غیره که خیلی بعد از غذا مزه میده.

ضمنا اگه خواستید اطلاعات بیشتری راجع به گیاهخواری به دست بیارید راه دوری نرید، انجمن گیاهخواران ایران طبقه بالای همین رستورانه. از هر کسی هم توی همین رستوران سوال کنید مطمئناً جواب هاتون رو خواهند داد.

اگر هم دوست داشتید این غذاها رو توی خونه هم امتحان کنید یا اینکه دوست داشتید با سوسیس و کالباس گیاهی مهمانهاتون رو غافلگیر کنید می تونید از فروشگاه کوچکی که توی حیاطه خرید کنید.

راستی اینجا هم حق سرویس اضافه می شه اما احتمالاً خیلی از دادنش دلخور نشید. یه چیز دیگه ای که باید اضافه کنم اینه که توی این رستوران خمیرهاشون رو هم خودشون درست می کنند پس اگه کمی غذاتون طول کشید ناراحت نشید.

نوشته‌های «احتمالا» مرتبط:

این مطلب رو دوستمون شبنم نوشته. قراره شبنم خانوم که خودشون گیاهخوار هستن بعد از این هم برامون در مورد گیاهخواری، معرفی رستورانها و دستور غذاهای گیاهی بنویسن.

شاید خیلی ها با رستوران های گیاهی چندان سروکاری نداشته باشند، اما مطمئنا خیلی ها به واسطه خانه هنرمندان با رستوران گیاهی اونجا (که به عقیده من بهترین جاییه که می شد یه رستوران متفاوت! زد) آشنا باشند. شلوغی همیشگی اونجا هم تایید این حرفه. این رستوران داخل خانه هنرمندان در پارک ایرانشهره که دو فضای داخلی و خارجی داره (خارجیش توی تراسشه و معمولا همیشه پر از آدمه).

اگه شما سه چهار سال پیش مشتری اونجا بودید مطمئنا از کیفیت بالای غذاها و قیمت ارزانش متعجب می شدید و مشتری دائمی اونجا (مثل خود من) اما الان به دلایل واضحی که برای همه رستوران ها رخ داده و همینطور تغییر مدیریتش (که قبلا به عهده آقای امان بود) واقعا افت کرده، به طوریکه انجمن گیاهخوران ایران اون رو از لیست رستوران های مورد تاییدش حذف کرد.

و اما به هر حال برای گیاهخواران، یا کسانی که دوست دارند از سر کنجکاوی یه بار غذای گیاهی امتحان کنند و از همه مهمتر برای کسانی که گذرشان به خانه هنرمندان می افته، غنیمتیه!

اگه برای ناهار یا شام اونجا می رید، یادتون باشه که توی ساعتهای خاصی همه جور غذا داره بعد از اون فقط پیتزا و ساندویج داره و کافی شاپش رو به راهه ، یعنی ساعت ناهارش حدود ظهر شروع می شه تا حدود ۲ و از اونور هم ۷ شب تا دقیقا نمی دونم کی!

حالا فرض کنیم ساعت ۱ گرسنه و تشنه با دوستان تشریف بردید اونجا و منو رو هم می گذارن جلوتون، اگه می خواید چیز کاملا متفاوتی رو تجربه کنید توصیه می کنم چلوکباب گیاهی رو سفارش بدید که با ترکیبات پروتئین گیاهی و سویا چیزی شبیه گوشت ساختند و کبابش می کنند و به نظر من خیلی خوشمزه است. چلو خورشتهاش هم جالبه چون به جای گوشت یا از همین کباب گیاهی ها استفاده کردند و یا از مامسان (که شبیه گوشت مرغ درش آوردند) و یا پنیر مخصوص که اونها هم خوشمزه هستند. برای نوشیدنی هم توصیه می کنم نوشیدنی روز رو سفارش بدید که واقعا چیزهای بدیع و خوشمزه ای هستند مثل آب نارنگی صددرصد طبیعی یا ترکیب عرقیجات یا ترکیب سکنجبین و خیار و نعناع یا آب هندونه و خیلی چیزهای دیگه.

توی منو دو تا گزینه مجموعه ای هم می بینید که شامل چلو خورشت، سوپ، دسر، یک برش پیتزا، یک دونه کتلت پاکورا ، نان چاپاتی، سالاد، نوشیدنی روز و مخلفات دیگه است که الان به دلیل قیمت بالاش (فکر کنم حدود ۱۲-۱۳ تومن شده باشه) دیگه طرفش نمی رم. اما برای امتحان کردن یه بارکی همه چیز گیاهی بد نیست.

این رستوران پیتزا و ساندویج هم می ده که چندان فرقی با جاهای دیگه نداره فقط سوسیس و کالباس و همبرگرش گیاهی که اگه خواستید سفارش بدید سوسیسش از بقیه بهتره!

یه غذایی هم داره به اسم کالزون که سابقا هم بزرگتر و پر مخلفات بود و هم یه سس مخصوص عالی و سالاد مدیترانه ای و نوشیدنی طبیعی هم تنگش بود. اما الان کلی از همه جانب آب رفته ،سسش جای خوش رو به سس مهرام داده و سالادش هم شده سالاد فصل! البته نوشیدنی رو هنوز داره.

لازانیا و اسپاگتی هم داره که هی!! بد نیستند.

ولی اگه یه روزی به خاطر کافی شاپش به اونجا سر زدید توصیه می کنم چیزهایی مثل چای ودایی رو تجربه کنید چون میلک شیک ها و بستنی ها و گلاسه هاش حسابی تو ذوقتون می زنه. یادتون هم باشه که کیکهاش بدون تخم مرغ پخته شده.

موقع حساب کرده هم یادتون باشه اگه ۱۵% اضافه قیمت دیدید جا نخورید چون همین میزان حق سرویس (که هیچوقت نفهمدیم کدام سرویس) اضافه می کنن به حسابتون.

در انتها اگه خواستید فضای بهتر ، سرویس بهتر و کیفیت بالاتر رو تجربه کنید رستوران آناندا رو توصیه می کنم که در پست بعدی خواهم پرداخت.

نوشته‌های «احتمالا» مرتبط:

نظرتون در مورد هایدا چیه؟

اگه زحمت بکشید و نظر مثبت یا منفی‌تون در مورد این فست‌فود رو بصورت کامنت برامون بنویسید خیلی خوبه. به علاوه اگر خبری، شایعه‌ای، سوالی، نکته‌ای هم در موردش هست خیلی عالی میشه اگه اینجا منعکس کنید. (اگه سریعتر دست به کار بشید که چه بهتر)

قضیه اینه که به زودی قراره یه گزارش مفصل در مورد پشت صحنه‌ی هایدا تهیه کنیم (شاید حتی به کارخونه‌ی کالباس‌شون هم سر بزنیم) و دوست داریم قبلش بدونیم شما در موردش چطور فکر می‌کنید و چی می‌دونید و چه سوالی دارید.

نوشته‌های «احتمالا» مرتبط:

آدرس : خیابان بهشتی، خیابان مهناز (صابونچی)، بعد از چهارراه هویزه.

البته غذا هم سرو میکنه که ما فعلاً صبحونه اش را امتحان کردیم خوب همتون هم میدونین که رستوران آن دو یکی از با نام ترین رستورانهای تهران است.

ما که اینجا خیلی لذت بردیم . چیزی کم و کسر نداشت همه چیز که باید برای صبحونه باشه (البته به غیر از کله پاچه و هلیم که جاهای مخصوص میخواد) اینجا داشت.

البته جای پارک بد گیرتون میاد.صندلی برای نشستن فقط ۲۰ تاست که به نظر من برای یک جایی که صبحونه سرو میکنن جاشون کوچکه.

به به! میز رو که نگاه میکنم باز هم دلم میخواد.

بچه هایی که به میز سرویس میدادن خیلی خوش برخورد و خوش رو بودند.

داخل این ظرفها یکی عدسی یکی لوبیا بود و اون یکی هم سوسیس سرخ کرده است. ما که نتونستیم از همه چی بخوریم.

بچه ها این رستوران را صبح ها امتحان کنید. حتماً بهتون خوش میگذره.

راستی راجع به قیمت یادم رفت بگم: صبحانه نفری ۵۰۰۰ تومن

نوشته‌های «احتمالا» مرتبط:

اگر شما از جمله افرادی می باشید که می خواهید از غذای خوب در محیطی دنج و آرام لذت ببرید این رستوران دارای فضایی دنج و کیفیت غذایی خوبی می باشد.

چون معمولا بیشتر رستوران ها غذاهایی کبابی را بهتر از سایر غذا ها طپخ می کنند ما خورشت های این رستوران را انتخاب کردیم به شما نیز امتحان آنرا پیشنهاد می کنیم.

در مورد قیمت این رستوران خواسته باشید قیمت های آن کمی از حد معمول بیشتر است ولی با توجه به حجم و کیفیت غذایی که در این رستوران سرو می شود مورد قبول می باشد.

آدرس: خیابان سمیه – بین مفتح و فرصت شماره ۹۲

تلفن: ۸۸۸۳۹۰۹۹ و ۸۸۸۳۹۰۹۵

نوشته‌های «احتمالا» مرتبط: