طرز تهیه:

آلبالو: یک مشت (!)

قوری: یک عدد (!)

آب:‌ مقداری (!)

طرز تهیه:

آب کتری که جوش اومد، یه مشت آلبالوی شسته شده رو توی قوری می ریزیم و روش آب جوش می ریزیم و می ذاریم بیست دقیقه تا نیم ساعت دم بکشه. اونوقت می خوریمش و شکر خدا می گیم!

توی فنجون چینی هم خوشگل می شه. ولی من برای اینکه رنگش رو نشون بدم، توی این فنجون ریختم.

اینم آلبالوهای پخته شده ته قوری که وقتی بچه بودیم به اینها هم رحم نمی کردیم و دخل اینها رو هم می آوردیم:

عکس زیر رو برای این می ذارم که ببینید هنوز هم به این آلبالو پخته ها رحم نمی شه:

البته من الآن دختر خوبی شده ام. چون تقریبا هیچوقت هسته آلبالو و گیلاس از دهنم بیرون نمی اومد و وقتم رو تلف نمی کردم که هسته ها رو دربیارم. همه رو قورت می دادم!!!

نوش جان؛ گوارای وجود!

نوشته‌های «احتمالا» مرتبط:

مواد لازم:

شکر: یک کیلو

آب : سه الی چهار لیوان

عرق نعنا: حدود یک استکان

رنگ مجاز خوراکی:‌ چند قطره

طرز تهیه:

ابتدا شکر و آب رو می­ذاریم بجوشه و قوام بیاد. کسانی که مربا و شربت درست کرده اند می­دونند قوام بیاد یعنی چی. یه چیزیه که باید خودتون حس کنید. یه نیروی مرموز! شربت می­جوشه ولی خیلی غلیظ می جوشه. ( ببخشید که اینقدر واضح و مبرهن توضیح می­دم!)

آها! یه چیزی رو بگم. یه خانم خیلی کدبانو که سالهاست من می­شناسمشون و بهشون ارادت دارم، وقتی می­خوان شربتی درست کنند که طعم داشته باشه، یه کار جالبی می­کنند. ایشون وقتی دارند همین شربت رو درست می­کنند، به جای اون چهار لیوان آبی که می­خوان باهاش شربت عمل بیاد، به جای دو لیوانش، از همون اول عرق نعنا می­ریزند. می­شه این کار رو هم کردم. ولی من خودم یه کار دیگه کردم:

آب و شکر رو گذاشتم بجوشه و قوام بیاد، در آخرین مراحل پخت، چند قطره رنگ مجاز خوراکی سبز بهش اضافه کردم و حرارت رو خاموش کردم. شربت که خنک شد، یک استکان عرق نعنا بهش اضافه کردم. اینطوری عطر نعنا حفظ می­شه. ( مثل شربت بیدمشک)

در مورد رنگ شربت هم بگم، دیدی بعضی از تست­های روانشناسی ازتون می­پرسند «شما چه رنگی هستید؟» یا بعضی­ها که میخوان خودشون رو لوس کنند، بهتون SMS می­زنند و می­پرسند « به نظر تو، من چه رنگی­ام؟» اینجا هم همینه. مثلا همین شربت رو در نظر بگیرید. من طعم نعنا رو دوست داشتم و میخواستم این شربت این طعم رو بده. از طرفی به نظرم نعنا همیشه سبزه. یعنی اگه این شربت رو درست می­کردم ولی رنگش سفید یا نارنجی بود، به نظرم خیلی شربت نعنا نبود! برای همین سبزش کردم.

نکته ۱:

تصویر بالا متعلق به شهد شربت است که هنوز با آب مخلوط نشده است.

نکته ۲:

یادتان باشد وقتی میخواهید رنگ خوراکی اضافه کنید، قطره­ای اضافه کنید. یه دفعه سه کیلو رنگ را نریزید که خطرناک است! از کم شروع کنید تا به رنگ دلخواه برسید.

نوش جان؛ گوارای وجود!

نوشته‌های «احتمالا» مرتبط:

درست کردن شربتش کاری نداره.

مواد لازم :

شکر : دو لیوان

آب : یک لیوان

زعفرون آب کرده: به میزان لازم

گلاب : یک چهارم لیوان

تخم شربتی : یکی دو قاشق غذاخوری

می شود به جای تخم شربتی، از « بالنگو» استفاده کرد. ( بعداً می گم این چیه.)

طرز تهیه :

بهتره قبل از هر کاری، زعفرون رو آب کنیم.

من رفتم تخم شربتی بخرم، فروشنده گفت اگه برای شربت می خوای، بهتره « بالنگو» ببری. نه تخم شربتی. البته تخم شربتی هم ، همین شکلیه، گیرم یه کمی ریزتر. این عکس بالنگو است قبل از اینکه با آب مخلوط بشه.

بعد در یه کاسه، بالنگو رو مثل خاکشیر می شوییم. یعنی اون رو « ریگ شور» می کنیم. به این صورت که اینها رو توی یه کاسه آب می ریزیم. اولش دونه ها بالا میان. کم کم با انگشت، اونها رو ته نشین می کنیم. خاکش ته نشین می شه و خاشاکش میاد بالا. به آرومی کاسه رو کج می کنیم تا خاشاکش از سر آب بیرون بریزه. یه کاسه دیگه هم دم دستمون می ذاریم. آبش که تموم شد، به آرومی دونه ها رو توی اون یکی کاسه می ریزیم. نباید یه دفعه این کار رو بکنیم. همین طور کم کم، تا اگه خاکی آخرش داره، ته کاسه اولی بمونه. این کار رو چند بار انجام می دیم. از این کاسه به اون کاسه … این کار رو می گن « ریگ شور». ( برای شستن خاک شیر هم این کار رو می کنیم.) بعد از اینکه عمل شستن تموم شد، روی دونه ها آب می ریزیم و می ذاریم خیس بخوره. برای این مقدار کم، شاید یکی دو ساعت بس باشه. بالنگو بعد از خیس خوردن، این شکلی می شه:

حالا شهد رو درست می کنیم. آب و شکر رو با هم مخلوط می کنیم و روی حرارت ملایم می ذاریم. کسانی که شربت و مربا درست کرده اند، می دونند قوام اومدن یعنی چی. اینقدر که شربتمون غلیظ بشه. شربت که آماده شد، زعفرون رو توش می ریزیم و اجازه می دیم یک کم خنک بشه. سپس گلاب رو بهش اضافه می کنیم. در نهایت بالنگو رو توش می ریزیم. میزان بالنگو به شما بستگی داره. می تونید کمتر یا بیشترش کنید.

نکته۱ : شما می تونید به جای این شربت، از شربت بیدمشک هم استفاده کنید.

نکته ۲ : فراموش نکنید که حجم تخم بالنگو بعد از خیس خوردن خیلی زیاد می شه.

شربت شما آماده است :

برای نوشیدن، باید مثل بقیه شربتها، اونو با آب و یخ مخلوط کرده و نوش جان نمایید:

نکته ۳ : همونطور که می بینید، در شهد شربت، دونه ها بالا هستند. ولی وقتی با آب سرد مخلوط می شوند، پایین می روند !

خواص بالنگو

پست مرتبط :

شربت بیدمشک

نوش جان ؛ گوارای وجود !

نوشته‌های «احتمالا» مرتبط:

این شربت احتیاج به مواد کمی داره که تقریباً می شه همه جا پیدا بشه.

مواد اولیه :

عسل

یخ

آب لیمو ( بهتره لیموی تازه رو آب بگیریم. )

طرز تهیه :

اول عسل رو توی آب گرم حل می کنیم. سپس آب لیمو رو توش می ریزیم و می ذاریم توی یخچال که خنک بشه. بعد موقع سرو، چند قطعه یخ توش می ریزیم.

شربت عسل :

برای همه ماها پیش میاد وقتی که سرما می خوریم، خیلی احساس بی رمقی می کنیم. یکی از راههایی که به ما کمک می کنه در زمان سرماخوردگی بتونیم توان کافی داشته باشیم، استفاده از این شربته. این شربت، در واقع همون لیموناده که به صورت گرم خورده می شه. در زمان سرماخوردگی روزانه چهار پنج بار از این شربت درست کرده و میل نمایید.

نکته :

هیچ وقت به آب خیلی داغ، عسل اضافه نکنید. چون حالت اسیدی پیدا می کنه. اجازه بدید قدری ولرم بشه، بعد عسل رو بریزید.

نوش جان ؛ گوارای وجود !

نوشته‌های «احتمالا» مرتبط:

قرار شد امروز به این مناسبت یه شیرینی ، کیکی خلاصه یه خوردنی شیرین اینجا بذاریم که آخر سر تصمیم بر این شد که هات چاکلت رو بذاریم. یه نوشیدنی گرم و مقوی که به درد این روزهای سرد می خوره !

مواد لازم برای یک فنجان هات چاکلت :

شکلات تخته ای

شیر : نصف فنجان

شکر : یکی دو قاشق چایخوری

پودر قهوه ترک : یک قاشق چایخوری

شکلات از هر نوع که دوست دارید ( نارگیلی، فندقی، شکلات تلخ و … )

خامه : در صورت تمایل

طرز تهیه :

این شکل « شکلات تخته ای» است ! البته همونطور که دقت می فرمایید، جای قیمتش هم روش افتاده : ۹۵۰۰ ریال .

برای یک فنجان « هات چاکلت» ، تقریباً یک ششم این میزان کافیه. راستش من ترازو نداشتم و همیشه اینو چشمی درست می کنم. ولی برای اینکه یه اندازه ای به شما بدم، اینو بدونید که برای درست کردن یک فنجان هات چاکلت، نصف فنجان شیر احتیاجه ، بقیه اش رو باید با شکلات پر کنیم. حالا به این ترتیب :

ابتدا شیر رو روی حرارت می ذاریم تا گرم بشه. کم کم، بهش پودر قهوه رو ا ضافه می کنیم. پودر قهوه کمک می کنه که طعم نوشیدنی ما، بهتر بشه. هم می زنیم تا خوب حل بشه. در این فاصله، باید شکلات تخته ای رو به روش « بن ماری» یعنی حرارت غیرمستقیم ، آب کنیم. اگه مایکروفر دارید، دو دقیقه زمان کافیه تا آب بشه. ولی اگه ندارید، بذارید توی یه ظرف و اون ظرف رو بذارید روی کتری در حال جوش. اینطوری شکلات کم کم آب می شه. سپس شکلات رو به شیر گرم روی حرارت اضافه کنید و هم بزنید. میزان شکری که می ریزید، بستگی به ذائقه شما داره. خود شکلات، مقداری شیرین هست. در صورت تمایل می تونید میزان شکر رو کم یا زیاد کنید.

حالا از هر نوع شکلاتی که دوست دارید هم توی شیر بریزید. من خودم چون طعم تلخ دوست دارم، دو سه تکه شکلات تلخ توی شیر روی حرارت ریختم. هم بزنید و اجازه بدید غلیظ بشه.

نکته۱ :

معمولاً در هات چاکلت، خامه هم استفاده می شه. ولی به نظر من ، اگه خامه بریزیم، کالری اون دیگه خیلی بالا می ره. این دیگه دست شماست. اگه طعم خامه رو می پسندید و با میزان کالری هم مشکل ندارید می تونید چند قاشق از شکلات داغ رو بریزید توی یه کاسه کوچک و بذارید قدری خنک بشه. بعد دو سه قاشق خامه بهش اضافه کنید و کم کم هم بزنید تا به خورد هم بروند و خامه تکه تکه نشه. سپس اینها رو به شیر روی حرارت اضافه کنید. غلیظ که شد، هات چاکلت شما آماده است.

نکته ۲ :

شما بنا به سلیقه و ذائقه تون می تونید میزان شیر و شکلات رو تغییر بدید.

نوش جان ؛ گوارای وجود !

نوشته‌های «احتمالا» مرتبط:

درخصوص چای سبز فراوان گفته اند و شنیده ایم . پژوهش ها نشان داده اند ملتهایی که به صورت روزمره چای سبز می نوشند از ابتلا به برخی بیماریهای قلبی ، عروقی، فشارخون، پوسیدگی دندان و حتی برخی از سرطانها در امان هستند .

تفاوت چای سبز و سیاه :

این دو گیاه در اصل یکی هستند اما فرایند تولید چای سیاه به گونه ای دیگر است. برگهای چای سیاه طی روشهای خاص تخمیر و سپس خشک میشوند اما برگهای چای سبز پس از چیدن خشک میشوند . عدم تخمیر موجب میشود که تقریباً بیشتر مواد طبیعی به همان مقدار در برگهای چای باقی بمانند . تاکنون ۳۰۰ ماده فعال در چای سبز شناخته شده که در بین آنها میتوان از :

ویتامین ها : B2. B. A. B12

مواد معدنی : کلسیم ، منیزیم، فلورید

مواد عالی : مس، نیکل، روی و … نام برد .

کافئین هم از مواد مهم در چای سبز است اما به به اندازه ای که در قهوه موجود است و این یکی از دلایل برتری چای سبز به قهوه است . برخی از این مواد را شما در سیب، زردآلو ، انگور، هویج ، گوجه فرنگی و شکلات هم میتوانید پیدا کنید اما با نوشیدن چای میتوان بدون ترس از کالری این مواد را به بدن رساند . من به دوستانی برخورد کرده ام که از مزه و یا اثرات چای سبز آنچنان خاطره خوشی نداشته اند. روش استفاده نهایی از چای سبز هم با چای سیاه تفاوت دارد . چای سبز را میتوانیم همانگونه که چینی و ژاپنی ها مینوشند بنوشیم و از مزۀ خوب آن لذت ببریم .

طرز تهیه :

آب را در ظرف مناسبی میجوشانیم و چند برگ چای سبز و مقداری دارچین در فنجان ریخته و بعد از به جوش آمدن آب و کم شدن دمای آن در فنجان ریخته و یک قاشق مربا خوری عسل به آن اضافه کرده و خوب هم میزنیم تا جائیکه عسل در چای ما حل شود . در صورت نبودن عسل میتوانید از نبات برای شیرین کردن چای استفاده کنید .

نکته ۱ : از آب داغ به هیچ عنوان برای چای سبز استفاده نکنید. بعد از اینکه درجه حرارت چای به ۸۰ درجه رسید آنرا روی چای میریزیم .

نکته ۲ : برگهای چای نباید بیشتر از یک الی دو دقیقه در آب بمانند زیرا رنگ ، مزه و خاصیت خود را در حرارت از دست میدهند .

نکته ۳ : مزۀ آنرا میتوانید با افزودن گیاهان دیگر بهتر کنید مثلاً چوب دارچین، دانه هل، بهارنارنج و …

نکته ۴ : در صورتی که مایل به شیرین کردن آن هستید میتوانید از عسل ، کاکائو و یا نبات  استفاده کنید .

نوشته‌های «احتمالا» مرتبط:

مواد لازم :

قهوه : یک پیمانه

آب سرد : یک پیمانه

شکر : دو پیمانه

شیر : یک لیوان سرخالی

یخ خورد شده : چند تکه کوچک

طرز تهیه سس قهوه :

قهوه و آب و شکر را در مخلوط کن ریخته و مخلوط میکنیم . سس قهوه آماده است که میتوانید آن را تا بیست روز در یخچال نگهداری کنید .

طرز تهیه شربت قهوه :

مقدار کمی پودر قهوه و تمام شیر و سه قاشق غذاخوری از سس قهوه را در مخلوط کن ریخته و مخلوط میکنیم . لیوانی که قرار است شربت را داخلش آماده کنیم از قبل دیواره هایش را با سس قهوه کمی تزئین میکنیم (فقط آغشته به سس میکنیم) یخ خورد شده را در لیوان میریزیم و مایع داخل مخلوط کن را به روی یخ ریخته و روی آن را با کمی سس قهوه تزئین میکنیم . شربت قهوه آماده است .

میتوانید سرو کنید .

کسانی که قهوه خیلی دوست دارند و در تابستان نمیطلبد که قهوه داغ بخورند میتوانند شربت آن را میل کنند .

نوشته‌های «احتمالا» مرتبط:

مواد آنچنانی هم نمی خواد.

مواد لازم :

شیر : نصف لیوان

بستنی کاکائویی یا نسکافه

شکر

پودر قهوه : ۱ قاشق مربا خوری

پودر کاکائو : ۱ قاشق مرباخوری

طرز تهیه :

به اندازه ته فنجون آب می ریزیم توی شیرجوش، پودر قهوه و پودر کاکائو و شکر و با هم مخلوط می کنیم یکی دو دقیقه روی حرارت نگه می داریم تا حسابی با هم ترکیب بشوند. بعد، شیر رو توی گیلاس مورد نظر می ریزیم و این مواد رو بهش اضافه می کنیم و خوب هم می زنیم. می گذاریم توی یخچال تا خوب سرد بشه. حدود نصف یا دو سوم گیلاس رو از این ترکیب می ریزیم. بقیه رو بستنی. سه چهار اسکوپ بستنی که بریزیم، گیلاس پر می شه. بعدش هم دیگه با خودتونه. شکلات خرد کنید روش بریزید یا هرچیز دیگه ای که دوست دارید.

نوش جان ؛ گوارای وجود !

نوشته‌های «احتمالا» مرتبط:

من یکی که ترجیح می دم از شربتهای خونگی و دست ساز استفاده کنم. اینهایی که حاضریه، معلوم نیست چه جوری درست شده. شربت بیدمشک یکی از شربتهای مورد علاقه منه که سعی می کنم هر سال درست کنم. درست کردنش هم راحته. همچنین به دلیل علاقه ای که به بیدمشک دارم، دو شاخه بیدمشک توی خونه نگهداری می کنم. البته اولش بو داشتند. الآن دیگه فقط قیافه دارند!

مواد لازم :

عرق بیدمشک : ۱ کیلو

شکر : ۳ کیلو

آب : ۴ لیوان

طرز تهیه :

ابتدا شکر و آب را با هم داخل قابلمه ریخته و روی حرارت ملایم می گذاریم تا شکر در آب حل شود. اجازه می دهیم شربت قوام بیاید. همانطور که از اندازه ها هم می شود فهمید، شهد غلیظی درست خواهد شد. اشکالی ندارد نگران نباشید ! حتی اگر در پایان، دور قابلمه شکرک هم زد، نترسید ! راه دارد. وقتی شربت حسابی قوام آمد و حتی شکرک زد، حرارت را خاموش می کنیم و اجازه می دهیم خوب سرد شود. وقتی شهدمان سرد شد، حالا عرق بیدمشک را اضافه می کنیم. با این کار، شربت بیدمشک رقیقی خواهیم داشت . ( به نسبت دیگر شربت ها ) اما عطر بیدمشک حفظ می شود.

البته برخی ، عرق بیدمشک را در پایان کار شهد، وقتی که شهد داغ است ، اضافه می کنند. به این ترتیب وقتی که سرد شد، شربت غلیظ است اما دیگر عطر بیدمشک کمی از آن استشمام می شود.

نکته ۱ : برخی به شربت بیدمشک ، زعفران آب کرده یا گلاب یا هر دو را اضافه می کنند. اینجانب معتقدم این کار انجام نشود بهتر است. چون خود بیدمشک، معطر است و افزودن گلاب و زعفران ممکن است شربت خوشبویی به ما دهد، اما دیگر عطر بیدمشک نخواهد داشت.

نکته ۲ : همچنین از این شربت می توان برای تهیه برخی دسرها از جمله کوکتل میوه استفاده نمود.

خواص بیدمشک :

بیدمشک گیاهی است از نژاد بید که اندازه آن از بید معمولی کوچکتر بوده،سنبله های آن دارای اسانس معطر است.گلهای این گیاه در شمال ایران،اصفهان،کرمان و شیراز می روید.
به گزارش خبرنگار سلامت نیوز،اسانس یا عرق بیدمشک علاوه بر خواص درمانی برای معطر کردن شربتها نیز به کار می رود.
بید مشک گیاهی ملین و تقویت کننده قلب ،اعصاب و محرک قوای جنسی است.این گیاه داروئی دستگاه گوارش را تقویت کرده و اشتها را افزایش می دهد. جوشانده برگ یا پوست درخت بیدمشک سبب دفع انگلها و کرمهای معده و روده می شود.
بیدمشک تقویت کننده دستگاه عصبی بوده و جوشانده برگ آن با عسل اعصاب را آرام می کند.همچنین عرق بیدمشک آرام بخش و خواب آور است،جوشانده گل بیدمشک همراه با شکر، ناراحتی های عصبی،افسردگی ،دردهای عصبی و روماتیسمی را بهبود می بخشد.
عرق بیدمشک مقوی قلب بوده و برای حفظ سلامتی آن بسیار مناسب و موثر است و همچنین باعث کاهش تب شده و خاصیت تب بری دارد.

منبع : http://www.daneshju.ir/forum/f458/t30751.html

منبع عکس : سایت foto.ir

نوشته‌های «احتمالا» مرتبط:

مواد لازم :

شیر

طرز تهیه :

ابتدا شیر رو توی قابلمه بزرگی می ریزیم و روی حرارت قرار می دهیم. مواظب باشید سر نره. یه جوش که خورد، بسه. قابلمه رو از روی گاز بر می داریم و یه جا می ذاریم (!) مثلاً روی کابینت. صبر می کنیم تا از اون داغی بیفته. حرارتش باید ولرم باشه. نه گرمتر نه سردتر. وقتی به این مرحله رسید، به میزان هر لیتر شیری که داشتیم، یه قاشق ماست اضافه می کنیم. مثلاً اگر پنج لیتر شیر داشتیم، پنج قاشق ماست می ریزیم توی یه کاسه و مقداری از شیر ولرم رو روش می ریزیم و با هم مخلوط می کنیم. سپس اینها رو به همه شیرها اضافه می کنیم و حسابی مخلوط می کنیم.

بعد، در قابلمه رو می بندیم و روی قابلمه رو ملافه ضخیم یا پتوی نازک می اندازیم و حسابی قابلمه رو با اینها می پوشونیم. یکی دو ساعت صبر می کنیم. حالا دیگه ماست به اصطلاح « گرفته » است. ولی نباید بخوریمش. پتو و ملافه رو از روش بر می داریم و می ذاریمش توی یخچال. تا ۲۴ ساعت طرفش نمی ریم. بعد از این مدت، گوشه ماست رو با یک نعلبکی به اصطلاح می شکنیم. یعنی با یک نعلبکی گوشه ای از ماست رو برمی داریم و اون تیکه از ماست رو روی بقیه ماست ها می گذاریم. نعلبکی رو هم می ذاریم همون گوشه ماست بمونه. این کار باعث می شه که آب ماست توی اون قسمت از ظرف جمع بشه. باید به ماست سر بزنیم و آب ماست رو از ماست جدا کنیم. با این کار هم ماست سفت تر می شه، هم آب ماست به این دردی که می گم می خوره. تا اینجا ماست حاضره.

آب ماست ها رو توی یه شیشه یا بطری می ریزیم. وقتی همه اش یه جا جمع شد، در بطری رو سفت می کنیم و می ذاریم یکی دو روز در دمای آشپزخونه بمونه. البته وقتی که داریم آب ماست رو توی بطری می ریزیم، قطعاً مقداری ماست هم واردش می شه. دوغ بعد از یکی دو روز آماده است.

دوغی که در تصویر ملاحظه می فرمایید را باید قبل از مصرف تکان دهید.

نکته ۱ : اون چند قاشق ماستی که به شیر اضافه می کنیم، مایه ماسته. هرچی اون مرغوبتر باشه، ماستی که درست می شه هم بهتره.

نکته ۲ : وقتی که بعد از دو روز خواستید در بطری دوغ رو باز کنید، خیلی مواظب باشید. آخه خیلی گاز داره !

لینک مرتبط :

دوغ گازدار

نوش جان ؛ گوارای وجود !

نوشته‌های «احتمالا» مرتبط: