مادر همسر من این کباب رو که درست می کنه، یه برنجی کنارش می ذاره که الحق خوشمزه است. البته تاریخچه اش برمی گرده به بچگی های پدرشوهرم که یکبار در اصفهان در هتل عباسی، پدر ایشان سماق و کره و زرده تخم مرغ و گوجه را به برنج اضافه کرده و هم می زنند و بعد به همراه کباب، به بچه ها می دهند.

این صحنه مورد توجه یک توریست آمریکایی قرار گرفته و در مورد آن، از ایشان می پرسد و اگر فیلم هندی بود لابد بعدش برای خانواده همسرم گرین کارت میگرفت! خلاصه که آمریکایی مربوطه از روش مذکور استفاده کرد و خدا می داند چه بلایی سرش آمد. این روش توسط مادر همسرم تکمیل شده و شد این که می خوانید:

مواد لازم:

برنج دم کشیده (‌ترجیحا آبکش شده)

گوجه سرخ شده (اگه توی کره سرخ بشه که دیگه طعمش عالیه)

سماق

زرده تخم مرغ

طرز تهیه:

طرز تهیه کباب که یادتون هست:

کف ماهیتابه روغن می ریزیم و گوشت چرخ کرده رو پهن می کنیم:

می تونیم از اول قاچش بزنیم و هم می تونیم بعد از ده دقیقه که روی حرارت بود، اینطوری مرز بندی اش کنیم!

تا وقتی که کبابها حاضر بشه، گوجه ها رو توی کره سرخ می کنیم:

خلاصه بعد از اینکه کباب حاضر شد و خواستیم غذا رو بکشیم، کبابها رو از ماهیتابه خارج می کنیم و در ظرف مخصوص خودش می کشیم. سپس برنج رو که آماده است رو توی ماهیتابه کبابها می ریزیم. اینجوری مزه کباب، به خورد برنج می ره. سپس گوجه های سرخ شده رو به برنج اضافه می کنیم و لا به لا سماق می ریزیم. می تونیم کره هم بریزیم تا با حرارت برنج، آب بشه. خلاصه بابای هرچی کالری رو درمیاریم! بعد به تعداد نفرات، زرده تخم مرغ ـ البته خام ـ (!) اضافه می کنیم و هم می زنیم.

این برنج واقعا خوشمزه است. پیشنهاد می کنم این برنج رو حتما یه بار هم شده درست کنید. با کبابهای دیگه هم می شه خوردش.

نوش جان؛ گوارای وجود!

نوشته‌های «احتمالا» مرتبط:

مواد لازم:

کنگر

لپه

رب

گوشت خورشتی

غوره و آبغوره

طرز تهیه:

مثل همه خورش ها اول پیازداغ درست می کنیم و زردچوبه می زنیم و طلایی که شد، گوشتها رو می ریزیم. کمی که تفت دادیم، رب اضافه می کنیم و یه کم تفت می دیم که رب رنگ خودش رو پس بده. سپس لپه ها رو اضافه می کنیم و آب می ریزیم می ذاریم واسه خودش بپزه. تو این فاصله کنگرها رو که پاک کرده ایم رو سرخ می کنیم. برای پاک کردن کنگر، کافیه تیغ دمش رو با چاقو بکیریم. بعضی ها هم یه کمی از اون تیغش رو باقی می ذارند. بعد از پاک کردن، اونها رو شسته و سرخ میکنیم. لامذهب یه عالمه هم روغن می بره! یک ساعت مونده به آخر پخت،‌ کنگرهای سرخ شده رو به خورش اضافه می کنیم. چاشنی این خورش، آبغوره و غوره است. که غوره ها رو یک ربع آخر می ریزیم توی خورش. تقریبا پایه اش مثل خورش قیمه است. خلاصه که به یک بار خوردنش می ارزه.

پدر من معتقدند که از هر خوردنی در طبیعت حداقل باید سالی یکبار خورد!

فصل بهاره و بهتره یادی هم بکنیم از خورش گوجه سبز و خورش چاقاله بادام که فقط می شه توی این فصل اونها رو خورد.

نوش جان؛ گوارای وجود !

نوشته‌های «احتمالا» مرتبط:

این غذا درست کردنش خیلی راحته و طعم خوبی هم داره. با تشکر از سارای عزیز که تهیه این غذا رو من از اون یاد گرفتم.

مواد لازم:

نخود فرنگی

ذرت

سینه مرغ تکه شده ( نگینی شده)

زعفران

برنج

طرز تهیه:

اول همه زعفرون رو آب می کنیم و کنار می ذاریم. مرغ ها رو به صورت نگینی تکه می کنیم و پیازداغ درست می کنیم و زردچوبه می زنیم. سپس مرغ ها رو بهش اضافه می کنیم و تفت می دیم. سپس زعفرون آب شده رو بهش اضافه می کنیم و می ذاریم بپزه. اگه می خواهید از ذرت و نخودفرنگی به صورت کنسرو استفاده کنید، باید آخرش به مرغ اضافه کنید. وگرنه اگه اینها رو به صورت تازه و یا در فریزر دارید، باید بدونید که نخود فرنگی خیلی زودتر از ذرت می پزه. باید اول ذرت رو اضافه کنید و بعد از یک ساعت نخود فرنگی رو می ریزیم. این خوراک نباید آب داشته باشه. طعم اصلی غذا هم زعفرونه.

برنج رو که آبکش کردیم بهتره یه کم دون برداریم. اصلا کلا بهتره وقتی می خواهیم قاطی پلو درست کنیم، برنج رو یه کمی دون برداریم. سپس مواد رو که بدون آبه، لا به لای برنج می ریزیم.

کف قابلمه می تونیم نون یا سیب زمینی بنداریم و یا اگه دوست داشتیم، از خود برنج و مواد بریزیم. وقتی همه مواد رو با برنج قاطی کردیم دمکنی می ذاریم.

فوت کوزه گری:

معمولا وقتی برنج رو دون برمی داریم، باید آب روغن بریزیم. بهتره مقدار آب روغن خیلی کم باشه. اما فوت کوزه گری این غذا اینه که داخل آب روغن، زعفرون آب شده بریزیم که به همه جای برنج برسه.

ته دیگش هم که واسه خودش یه دنیاست:

این غذا با ماست موسیرچکیده خیلی می چسبه.

نوش جان ؛ گوارای وجود !

نوشته‌های «احتمالا» مرتبط:

سپس نیم ساعت تا یه ساعت می ذاریم بمونه تا نمک به خورد ماهی بره.

سپس دو طرفش رو سرخ می کنیم.

هم می تونیم بدون برنج بخوریم؛

هم به همراه سبزی پلو یا پلو سفید. و البته بعضی ها در کنار ماهی، کوکو سبزی هم میل می نمایند!

لیمو ترش یادتون نره!

نوش جان؛ گوارای وجود!

نوشته‌های «احتمالا» مرتبط:

من راشل هستم و این اولین دستوریه که برای میز غذا می‌نویسم. امیدوارم که خوش‌تون بیاد.

این غذا نوعی پلو مخلوط هست و یه خورده شبیه به هویج پلو با کمی تفاوت، ولی خیلی خوشمزه هست و توی مهمونی هم می‌تونید درست کنید و از میل کردنش لذت ببرید.

مواد لازم :

برنج آبکش شده                    ۳ پیمانه

سینه مرغ پخته و ریش شده      ۱ عدد

هویج خلال نازک شده              ۲ پیمانه

سیب زمینی خلال نازک شده      ۱ پیمانه

پیازسرخ شده                        ۱ عدد

زعفران آبکرده                      ۱ استکان

نمک و فلفل

طرز تهیه:

برنج را آبکش کنید اما یه خورده زنده تر بردارید .( اصولا تو پلو مخلوط‌ها برنج رو یه کمی زنده‌تر بر می‌داریم)

سیب زمینی را در روغن سرخ می‌کنیم نباید خیلی سرخ بشه یه خورده طلایی و برشته بشه کافیه . هویج رو هم در کمی روغن تفت می دیم باید نرم بشه.

بعد سیب زمینی و هویج رو با هم مخلوط می کنیم و مرغ ریش شده و پیاز داغ رو هم با هم مخلوط کرده نمک و فلفل رو زده حالا کمی از زعفرون رو به موادمون اضافه می‌کنیم.

کمی روغن ته قابلمه ریخته از برنج سفید ته دیگ می‌ریزیم و مواد رو لابه‌لای برنج در قابلمه می‌ریزیم.

لابه‌لای اون هم زعفرون می‌ریزیم و می‌ذ‌اریم تا دم بکشه. کمی مونده به کشیدن برنج  را کمی هم‌می‌زنیم تا موادمون با برنج مخلوط بشه و در دیس می‌کشیم و با سبزی خوردن و ماست  میل می‌کنیم.

در ضمن این غذا با انواع ترشی هم خوشمزه هست.

نوش جان

نوشته‌های «احتمالا» مرتبط:

مواد لازم:

کدو

گوجه فرنگی

گوشت خورشتی

غوره (اگه نبود، آبغوره)

طرز تهیه:

گوشت رو به همراه پیاز داغ و زردچوبه تفت می دیم و می ذاریم بپزه. البته برای اینکه خورشتمون خوش رنگ بشه، همون اول که داریم گوشت رو تفت می دیم، بهتره گوجه ها رو هم رنده کنیم و اضافه کنیم تا حسابی رنگ پس بده.

بعد سراغ کدوها می ریم. من وقتی کدو ها رو پوست می گیرم، پوستها رو دور نمی اندازم. بلکه خرد می کنم و بعد از سرخ کردن، به خورش اضافه می کنم. باور کنید چنان لعابی به خورش می ده که نگو!

این پوستها رو بعد از سرخ کردن می ریزیم توی خورش تا به همراه گوشت بپزه. البته اینقدر سرخ کنید تا طلایی بشه.

توی این فاصله کدوها رو قاچ کرده و سرخ می کنیم ولی نمی ریزیم توی خورش. چون له می شوند. نیم ساعت مونده به خوردن (!)، کدوهای سرخ شده و غوره رو اضافه می کنیم. در صورت نداشتن غوره، بهتره از آبغوره استفاده کنیم.

سپس نوش جان می کنیم:

نوش جان؛ گوارای وجود!

نوشته‌های «احتمالا» مرتبط:

مواد لازم:

گوشت چرخ کرده

سیب زمینی

گوجه فرنگی

پیاز

گرد لیمو (لیموعمانی پودر شده)

آرد سرخ شده : یکی دو قاشق

طرز تهیه:

هر کدوم از این مواد رو که توش می خواهیم بریزیم، باید یه بلایی سرش بیاریم. یه قابلمه رو باید به عنوان ظرف اصلی که غذا قراره توش بپزه در نظر می گیریم. ولی یه ماهیتابه یا شیرجوش میاریم و همه سرخ کردنی ها رو توی اون انجام می دیم.

بهتره اول سیب زمینی ها رو سرخ کنیم. اینجوری روغنمون همچنان تمیز می مونه. پس اول سیب زمینی ها رو نگینی خرد می کنیم و سرخ می کنیم و کنار می ذاریم.

سپس گوشت چرخ کرده رو با پیاز رنده شده و نمک و زردچوبه حسابی ورز می دیم و چنگ می زنیم و به صورت گلوله های کوچیک ( اندازه سر گنجشک) در میاریم و توی روغن داغ شده باقی مانده از سیب زمینی ها،‌ سرخ می کنیم. روغن باید خیلی داغ باشه تا گوشتها به ظرف نچسبند.

سپس توی قابلمه اصلی مون پیاز داغ درست می کنیم و زردچوبه می زنیم. سپس گوجه فرنگی ها رو رنده می کنیم و توی پیازداغ سرخ می کنیم. حسابی که رنگ پس داد،‌ گوشتها رو هم می ریزیم. آب اضافه می کنیم و اجازه می دیم بپزه.

برای اینکه غذامون حسابی لعاب بندازه، یکی دو قاشق آرد رو توی همون روغن بیچاره باقیمونده سرخ می کنیم و یه تفت کوچولو می دیم و به غذا اضافه می کنیم. در اینجا دیگه باید روغن رو دور بریزیم!

چاشنی این غذا خیلی مهمه. می شه توش آبلیمو ریخت ولی مادربزرگ خدابیامرزم همیشه توصیه می کرد که لیموعمانی رو به صورت گرد دربیاریم و توی این غذا بریزیم. واقعا که طعم معرکه ای بهش می ده.

ده دقیقه هم مونده به آخر، سیب زمینی ها رو اضافه می کنیم و … خلاص.

بعضی ها هم این غذا رو به اسم « سرقلقلی » می شناسند ولی شما می تونید همون « کله گنجشکی » صداش کنید!!!

نوش جان ؛ گوارای وجود !

نوشته‌های «احتمالا» مرتبط:

مواد لازم :

گوشت چرخ کرده ۲۵۰ گرم

سیب زمینی ۱ عدد بزرگ

پیاز : یک عدد بزرگ

سوسیس ۱۰۰ گرم

روغن سرخ کردنی ۳ قاشق غذاخوری

زردچوبه : مقداری

مواد لازم سس :

رب : دو قاشق غذاخوری

روغن انگور : دو قاشق غذاخوری

سس انار : یک قاشق غذاخوری

نمک : مقداری

فلفل سیاه : یک قاشق مربا خوری

آب جوش : نصف لیوان

طرز تهیه سس :

نصف لیوان آب جوش را در ظرفی ریخته رب را در آن حل میکنیم (میتوانید به جای رب اگه گوجه فرنگی در منزل داشتید از گوجه فرنگی رنده شده استفاده کنید که مطمئناً خوشمزه تر خواهد شد) روغن انگور، سس انار، نمک ، فلفل سیاه را به آن اضافه میکنیم.

طرز تهیه :

پیاز و سیب زمینی را روی گوشت چرخ کرده رنده میکنیم خوب هم میزنیم تا مواد مخلوط شوند. روغن را در ماهیتابه ریخته تا داغ شود و مواد را در آن تفت میدهیم تا بوی بد گوشت گرفته شود. سوسیس ها (میتوانید به جای سوسیس از تکه های فیله مرغ که قبلا پخته شده استفاده کنید) را خرد کرده به مواد اضافه میکنیم تا کمی سرخ شود، در آخر زردچوبه را اضافه میکنیم . بعد از اینکه مواد کمی سرخ شدند سس را به آن اضافه کرده در ماهیتابه را میگذاریم تا خوب این سس به خورد مواد بروند . بعد از اینکه کمی آب مواد گرفته شد غذا را سرو کنید.

اونایی که از غذای ترش لذت میبرند میتونند یکبار اینو امتحان کنند.

نوشته‌های «احتمالا» مرتبط:

مواد لازم:

ماهیچه گوسفند

پیازداغ

گردن گوسفند

زعفران دم کرده

طرز تهیه:

در دو قابلمه جداگانه پیازداغ درست می کنیم و زردچوبه می زنیم. سبک که شد، توی یه قابلمه ماهیچه­های تکه شده و توی یه قابلمه دیگه گردن خرد شده می­ریزیم. ( منظور گوشت گردن گوسفند گردن خرد می باشد!) کمی تفت می­ دهیم و آب می­ریزیم و اجازه می­دیم که بپزه. بعضی­ها پیاز داغ درست نمی­کنند و همین طوری توی قابلمه می­اندازند که بپزه و پیاز درسته توش می­ریزند. به نظر من بهتره کمی تفتش بدیم. اینجوری مزه­اش خیلی بهتره. زعفرون که حسابی دم کشید، اضافه­ش می کنیم. من حدود سه تا چهار ساعت برای پخت در نظر می­گیرم. زیر قابلمه­ها رو کم می­کنم که حسابی مغز پخت بشه. البته با این زمان،‌ علاوه بر مغز پخت، « روح پخت» هم می­شه!

این عکس گردن پخته است:

باقلاپلو هم که دیگه معرف حضورتون هست…

وقتی خواستیم غدا رو بکشیم، چیدنش دیگه بستگی به نظر شما داره. ولی من ترجیح می­دم گوشتها و ماهیچه­ها زیر برنج مدفون باشه!

پس اول گوشت­ها رو کف دیس می­چینیم، بعد برنج رو روش می­کشیم.

پلوی زعفرونی هم حتماً روش بکشید!

عصاره گردن و ماهیچه یادتون نره، مخصوصاً بدید بچه­ها بخورن!

نوش جان، گوارای وجود!

نوشته‌های «احتمالا» مرتبط:

این آش ماست از اون جهت راحته که به هم زدن احتیاجی نداره. باورتون می شه؟ یعنی آش ماست داریم ولی احتیاجی نیست یه نفر از کت و کول بیفته و هی هم بزنه تا آقا (!) ته نگیره.

مواد لازم:

بلغور گندم: یک پیمانه

برنج: یک چهارم پیمانه

سبزی آش

ماست موسیر چکیده: یک کیلو

پیاز داغ

نعنا داغ

سیر ( در صورت تمایل)

طرز تهیه:

کارمندان محترم پس از رسیدن به منزل و پس از شستن دستها(!) به آشپزخانه بروند و بلغور گندم و برنج را توی قابلمه بریزند و رویش یه عالمه آب بریزند و بگذارند روی شعله. سپس به سراغ بقیه کارهایشان بروند و یکی دو ساعت دیگر برگردند. در این فاصله که عزیزان مشغول انجام بقیه کارها و رتق و فتق امور می باشند، بلغور و برنج حسابی می پزند و لعاب می اندازند. حالا سبزی آش را بریزند و ماست موسیر چکیده را هم اضافه کنند. با ملاقه هم بزنند تا مواد حسابی با هم مخلوط شوند. حالا به اندازه زمانی که آش جا بیافتد، بروند و دوباره نیم ساعت دیگر برگردند. نعنا داغ درست کرده و درون آش بریزند تا مزه دار گردد. اگه خواستید پیاز داغ هم بریزند.

وقتی آش جا افتاد، درون ظرف مورد نظر آش را بریزید و با هرچه که دوست دارید تزئین کنید.

نکته ۱:

خاصیت ماست موسیر چکیده اینه که احتیاجی به هم زدن نداره و و آش به اصطلاح نمی بُره.

نکته ۲:

خیلی ها معتقدند آش ماست بدون سیر،‌آش ماست نیست. اگه زندگی کارمندی مانعتون نیست و می تونید از سیر استفاده کنید، همون اول که بلغور گندم و برنج رو گذاشتید بپزه، سیر رو هم بریزید و بذارید بپزه.

نکته ۳:

همونطور که می بینید این آش به هم زدن احتیاجی نداره. پس تنبلی رو کنار بگذارید و حالا که هوا داره سرد می شه این آش رو تهیه کنید.

لینک های مرتبط:

• آش دوغ یا دوغاش
• آش ماست و اسفناج

نوش جان ؛ گوارای وجود !

نوشته‌های «احتمالا» مرتبط: