شربت سكنجبين

توسط: سورملینا

اين قديميها همه كارهاشون حكمت داشته. كاهو طبع سرد داره و براي اينكه خوردنش آدم رو اذيت نكنه، يه شربت به اسم سكنجبين كنارش مي ذاشتند كه گرم بوده. كه البته سكنجبين هم احتمالا همان «سرکنگبین» هستش که مولانا توی مثنوی میگه «از قضا سرکنگبین صفرا فزود»! یعنی در اصل ترکیب سرکه هست با انگبین (=عسل). بعدها از خاكه قند استفاده مي كردند كه خيلي هم خوشمزه مي شود. اگر هم عسل و خاكه قند نبود، از همين شكر خودمان (!) استفاده مي كنيم. مهم اين است كه ببينيم كدام را دم دست داريم.

مواد لازم:

شكر: دو ليوان

آب: دو ليوان

سركه خانگي: يك ليوان (‌اگر سركه خانگي نداشتيد و از سركه هاي حاضري استفاده كرديد، يك سوم ليوان بريزيد.)

طرز تهيه:

ابتدا شهد را درست مي كنيم. شكر و آب را با هم مخلوط مي كنيم. روي حرارت مي گذاريم و وقتي كه مثل شهد شد سركه را درونش مي ريزيم و حرارت را خاموش مي كنيم. ( احتياجي به قوام آوردن شربت نيست.) سرد كه شد درون شيشه مي ريزيم و در يخچال نگهداري مي كنيم. در اين روزهاي بهاري، كاهو و سنكنجبين يك عصرانه خوب و خوشمزه است.

سکنجبین

نوش جان ؛ گواراي وجود !