میز غذا

توجه : « دیدن صحنه های زیر برای روزه داران عزیز توصیه نمی شود!»

این روزها دیگه آخرهای عمر آلبالوئه. آلبالوها خیلی رسیده شده اند و دیگه نمی شه باهاشون مربا درست کرد. خیلی بهتره که همه میوه ها به صورت تازه مصرف بشن. ولی خب، همه فصلها که آلبالو نیست. پس باید به فکر اون روزها بود.

آلبالوها رو بعد از شستن می ذاریم آبش بره و می ذاریم توی کیسه فریزر و می ذاریم توی فریزر. اونوقت زمستون، مثلا شب یلدا می ریم سراغش و عاشق این عاقبت اندیشی خودمون می شیم.

پنج شش دقیقه که بیرون باشه، کم کم یخش باز می شه و مزه اش بهتر:

الآن که جیک جیک مستون مونه، بهتره فکر زمستون مون باشه!

نوش جان؛ گوارای وجود!

با برچسبهای: آلبالو, آلبالو یخ زده, آلبالو یخی

من خودم عاشق کدو و بادنجونم. البته ترجیح می دم هر کدوم رو جداگانه بخورم تا دو دفعه لذت ببرم! آخه بعضی ها کدو و بادنجون رو با هم درست می کنند.

مواد لازم:

کدو

گوجه فرنگی

گوشت خورشتی

غوره (اگه نبود، آبغوره)

طرز تهیه:

گوشت رو به همراه پیاز داغ و زردچوبه تفت می دیم و می ذاریم بپزه. البته برای اینکه خورشتمون خوش رنگ بشه، همون اول که داریم گوشت رو تفت می دیم، بهتره گوجه ها رو هم رنده کنیم و اضافه کنیم تا حسابی رنگ پس بده.

بعد سراغ کدوها می ریم. من وقتی کدو ها رو پوست می گیرم، پوستها رو دور نمی اندازم. بلکه خرد می کنم و بعد از سرخ کردن، به خورش اضافه می کنم. باور کنید چنان لعابی به خورش می ده که نگو!

این پوستها رو بعد از سرخ کردن می ریزیم توی خورش تا به همراه گوشت بپزه. البته اینقدر سرخ کنید تا طلایی بشه.

توی این فاصله کدوها رو قاچ کرده و سرخ می کنیم ولی نمی ریزیم توی خورش. چون له می شوند. نیم ساعت مونده به خوردن (!)، کدوهای سرخ شده و غوره رو اضافه می کنیم. در صورت نداشتن غوره، بهتره از آبغوره استفاده کنیم.

سپس نوش جان می کنیم:

نوش جان؛ گوارای وجود!

با برچسبهای: خورش, خورش کدو, خورشت, خورشت کدو, غذاهای ایرانی, کدو

این روزها پسته های تر با اون رنگهای قشنگشون به آدم چشمک می زنند. آدم هرچی هم می خوره سیر نمی شه. ولی جالبه بدونید اگه با لیموترش تازه بخورید خیلی مزه دلنشینی داره.

به این ترتیب که آب لیمو ترش رو بگیرید و توی ظرف بریزید. بعدش پسته ها رو پوست بکنید و توی ظرف بریزید. واقعاً مزه اش دلچسبه!

فقط تو رو خدا از آبلیمو استفاده نکنید. حتما آب لیموترش تازه رو بگیرید.

شاید به نظرتون یه پست ساده باشه ولی هفته پیش که اینو خوردم دلم نیومد به شماها نگم. چون خودم تا قبل از این نمی دونستم اینقدر خوشمزه است.

نوش جان؛ گوارای وجود!

با برچسبهای: لیمو, لیمو ترش, پسته, پسته تازه, پسته تر, پسته خام

این غذا یه خوراک خوشمزه ا ست که احتیاج به مواد خاصی نداره و توی همه خونه ها می شه درستش کرد. اولش بگم این غذا به شدت منو یاد مادربزرگم می اندازه که هر کاری می کنم طعم این غذا مثل اونی که اون خدابیامرز درست می کرد، نمی شه.

مواد لازم:

گوشت چرخ کرده

سیب زمینی

گوجه فرنگی

پیاز

گرد لیمو (لیموعمانی پودر شده)

آرد سرخ شده : یکی دو قاشق

طرز تهیه:

هر کدوم از این مواد رو که توش می خواهیم بریزیم، باید یه بلایی سرش بیاریم. یه قابلمه رو باید به عنوان ظرف اصلی که غذا قراره توش بپزه در نظر می گیریم. ولی یه ماهیتابه یا شیرجوش میاریم و همه سرخ کردنی ها رو توی اون انجام می دیم.

بهتره اول سیب زمینی ها رو سرخ کنیم. اینجوری روغنمون همچنان تمیز می مونه. پس اول سیب زمینی ها رو نگینی خرد می کنیم و سرخ می کنیم و کنار می ذاریم.

سپس گوشت چرخ کرده رو با پیاز رنده شده و نمک و زردچوبه حسابی ورز می دیم و چنگ می زنیم و به صورت گلوله های کوچیک ( اندازه سر گنجشک) در میاریم و توی روغن داغ شده باقی مانده از سیب زمینی ها،‌ سرخ می کنیم. روغن باید خیلی داغ باشه تا گوشتها به ظرف نچسبند.

سپس توی قابلمه اصلی مون پیاز داغ درست می کنیم و زردچوبه می زنیم. سپس گوجه فرنگی ها رو رنده می کنیم و توی پیازداغ سرخ می کنیم. حسابی که رنگ پس داد،‌ گوشتها رو هم می ریزیم. آب اضافه می کنیم و اجازه می دیم بپزه.

برای اینکه غذامون حسابی لعاب بندازه، یکی دو قاشق آرد رو توی همون روغن بیچاره باقیمونده سرخ می کنیم و یه تفت کوچولو می دیم و به غذا اضافه می کنیم. در اینجا دیگه باید روغن رو دور بریزیم!

چاشنی این غذا خیلی مهمه. می شه توش آبلیمو ریخت ولی مادربزرگ خدابیامرزم همیشه توصیه می کرد که لیموعمانی رو به صورت گرد دربیاریم و توی این غذا بریزیم. واقعا که طعم معرکه ای بهش می ده.

ده دقیقه هم مونده به آخر، سیب زمینی ها رو اضافه می کنیم و … خلاص.

بعضی ها هم این غذا رو به اسم « سرقلقلی » می شناسند ولی شما می تونید همون « کله گنجشکی » صداش کنید!!!

نوش جان ؛ گوارای وجود !

با برچسبهای: خورش ساده, غذا با گوشت چرخ کرده, غذای ساده, کله گنجشکی

این دستور غذا رو دوست خوبمون فرشته برای میز غذا نوشته.

قبلا سورملینا هم توی میز غذا یه دستور برای پیراشکی نوشته اما دستور فرشته هم محتویاتش کمی فرق می‌کنه و هم به جای درست کردن خمیر از خمیر آماده‌ی شیرآوران استفاده کرده.

مواد لازم:

سیب زمینی —— یک عدد بزرگ (نگینی خرد شده)
گوشت چرخ‌کرده — ۳۰۰ گرم
پیاز سرخ‌کرده —— یک قاشق غذا خوری پر
قارچ —————- به میزان لازم
فلفل دلمه ——— به میزان لازم
پنیر پیتزا ———– به میزان لازم
رب گوجه فرنگی — یک قاشق غذا خوری

طرز تهیه:

سیب‌زمینی نگینی خرد‌شده را سرخ می‌کنیم، بعد گوشت چرخ‌کرده رو سرخ می‌کنیم، پیاز داغ رو اضافه می‌کنیم، بعدش قارچ رو اضافه می‌کنیم (البته من توی خونه قارچ نداشتم ولی شما حتما اضافه کنید) خوب تفت که دادیم رب گوجه رو اضافه میکنیم، خوب که هم زدیم ادویه رو اضافه می‌کنیم (من زردچوبه، پودر کاری، پودر سیر، آویشن، فلفل، نمک بهش زدم) بعد که جا افتاد سیب‌زمینی سرخ شده رو هم اضافه می‌کنیم و میذاریم خوب جا بیفته.

یک ورق از خمیر پیراشک رو برمیداریم و یک قاشق از مواده آماده شده رو وسط خمیر بذارین و کمی هم پنیر پیتزا روش بریزین و ببندین.

میتونید خمیرو به صورت قطاب ببندین البته این نوعشو آقای گلریز توی برنامه‌ی بهونه بسته، یا میتونید به صورت دیگه ببندید. وقتی تموم شد توی روغن سرخ کنید.

نوش جان.

با برچسبهای: خمیر آماده, خمیر پیراشکی, خمیر پیراشکی شیر آوران, پیراشکی

مواد لازم :

گوشت چرخ کرده ۲۵۰ گرم

سیب زمینی ۱ عدد بزرگ

پیاز : یک عدد بزرگ

سوسیس ۱۰۰ گرم

روغن سرخ کردنی ۳ قاشق غذاخوری

زردچوبه : مقداری

مواد لازم سس :

رب : دو قاشق غذاخوری

روغن انگور : دو قاشق غذاخوری

سس انار : یک قاشق غذاخوری

نمک : مقداری

فلفل سیاه : یک قاشق مربا خوری

آب جوش : نصف لیوان

طرز تهیه سس :

نصف لیوان آب جوش را در ظرفی ریخته رب را در آن حل میکنیم (میتوانید به جای رب اگه گوجه فرنگی در منزل داشتید از گوجه فرنگی رنده شده استفاده کنید که مطمئناً خوشمزه تر خواهد شد) روغن انگور، سس انار، نمک ، فلفل سیاه را به آن اضافه میکنیم.

طرز تهیه :

پیاز و سیب زمینی را روی گوشت چرخ کرده رنده میکنیم خوب هم میزنیم تا مواد مخلوط شوند. روغن را در ماهیتابه ریخته تا داغ شود و مواد را در آن تفت میدهیم تا بوی بد گوشت گرفته شود. سوسیس ها (میتوانید به جای سوسیس از تکه های فیله مرغ که قبلا پخته شده استفاده کنید) را خرد کرده به مواد اضافه میکنیم تا کمی سرخ شود، در آخر زردچوبه را اضافه میکنیم . بعد از اینکه مواد کمی سرخ شدند سس را به آن اضافه کرده در ماهیتابه را میگذاریم تا خوب این سس به خورد مواد بروند . بعد از اینکه کمی آب مواد گرفته شد غذا را سرو کنید.

اونایی که از غذای ترش لذت میبرند میتونند یکبار اینو امتحان کنند.

با برچسبهای: خوراک, خوراک ترش, غذای ترش

با تشکر از نگین عزیز به خاطر دستور این سس خوشمزه. راستش این سس رو یکی از بچه ها ( همین نگین خانم) توی ناهارخوری اداره روی کاهو ( و گاهی کاهو و گوجه و کرفس) می ریزه و می خوره. من از طعمش خوشم اومد. موادش رو ببینید، اگه مایل بودید درست کنید. به نظر من طعم خوبی به سالاد می ده. حالا حتما نباید واسه درست کردن سالاد، دو هزار تا مواد آماده کنیم. می تونیم فقط یکی دو تا مواد داشته باشیم ولی درعوض واسه سس سالاد مواد زیاد داشته باشیم.

مواد لازم:

نعناء خشک

آویشن

ریحان خشک

مغز گردوی پودر شده

سرکه یا آبلیمو یا هر دو (سرکه بالزامیک هم خیلی خوبه)

روغن زیتون

کنجد (‌در صورت تمایل)

نمک و فلفل

طرز تهیه:

همه مواد رو با هم مخلوط می کنیم. این سس تا دو سه روز هم توی یخچال می مونه. البته بهتره تازه درست کنیم و تازه بخوریم.

نکته: اگه از روغن زیتون توی سس استفاده می کنید، کنجد رو توی سس نریزید چون همه روغن زیتون رو به خودش جلب می کنه. کنجد رو می تونید لابلای کاهو بریزید و بعد روش سس بریزید.

نوش جان؛ گوارای وجود !

با برچسبهای: رژیم کم کالری, سالاد, سس رژیمی, سس سالاد

فصل آلبالوئه و این میوه خوشمزه رو هر جوری که بخوریم خوشمزه است. با نمک،کمپوت، شربت، مربا… خلاصه یه راه لذت بردن از آلبالو اینه که اونو بپزیم!

طرز تهیه:

آلبالو: یک مشت (!)

قوری: یک عدد (!)

آب:‌ مقداری (!)

طرز تهیه:

آب کتری که جوش اومد، یه مشت آلبالوی شسته شده رو توی قوری می ریزیم و روش آب جوش می ریزیم و می ذاریم بیست دقیقه تا نیم ساعت دم بکشه. اونوقت می خوریمش و شکر خدا می گیم!

توی فنجون چینی هم خوشگل می شه. ولی من برای اینکه رنگش رو نشون بدم، توی این فنجون ریختم.

اینم آلبالوهای پخته شده ته قوری که وقتی بچه بودیم به اینها هم رحم نمی کردیم و دخل اینها رو هم می آوردیم:

عکس زیر رو برای این می ذارم که ببینید هنوز هم به این آلبالو پخته ها رحم نمی شه:

البته من الآن دختر خوبی شده ام. چون تقریبا هیچوقت هسته آلبالو و گیلاس از دهنم بیرون نمی اومد و وقتم رو تلف نمی کردم که هسته ها رو دربیارم. همه رو قورت می دادم!!!

نوش جان؛ گوارای وجود!

با برچسبهای: جایگزین چای, نوشیدنی, چای آلبالو

از در اداره که بیرون اومدم، یکی از دوستان دوره دبیرستان و دانشگاهم زنگ زد که بیا همدیگر رو ببینیم. خلاصه سر تخت طاووس قرار گذاشتیم. از شما چه پنهون می خواستم زود برم خونه چون در فکر یه پست جدید (بعد از سالها!) بودم ولی قسمت این شد که می بینید.

خلاصه سر تخت طاووس قرار گذاشتیم و این دوست ما هی اصرار می کرد بیا بریم یه جا بشینیم حرف بزنیم. هر چی می گفتم همین جا توی خیابون خوبه(!) ، زیر باز نمی رفت! این دوست ما خیلی مقرراتیه. ما از همون اول بهش می گفتیم کسلر (همون افسر آلمانی در سریال ارتش سری که در کشاکش صحنه جنگ هم اتوی لباسش از بین نمی رفت.) درد سرتون ندم. از سر تخت طاووس تا خیابون فاطمی اومدیم، خبری از کافی شاپ نبود که نبود. منم دیگه کم کم داشت کمرم می گرفت. تا اینکه چشمهای تیز بین این دوست آلمانی ام (!) این تابلو رو دید:

چند پله رفتیم بالا و با یه کافی شاپ دنج و خنک روبرو شدیم. به غیر از ما فقط یه میز دیگه اشغال بود. یه دختر و پسر کم سن و روشنفکر نما که با همه نپختگی شون از جو میزشون خوشم اومد. خیلی راحت بودند. خلاصه اینکه اولین چیزی که نظرم رو جلب کرد، میزهای اونجا بود. روی میزها شیشه بود و زیر شیشه ها یه عالمه کاغذ؛ اعم از نقاشی بچه ها یا یادگاری که افرادی که اومده بودند از خودشون جا گذاشته بودند:

یه کتابخونه خوشگل هم داشت که وجودش،‌ واقعا آدم رو یاد خونه می انداخت:

در مجموع جای تر و تمیز و دنجی بود و اون آقاهه هم خیلی مودب و تمیز بود. آها، در مورد منوش هم باید بگم این شکلی بود:

من دیگه از قیمتها و لیستش عکس نگرفتم. مثل بقیه کافه ها بود. از یه کارشون خوشم اومد. در کنار در ورودی یه میز گذاشته بودند که روش یه دفتر بود. البته ما وقتی که وارد شدیم،‌ متوجه نشدیم. هر کدوم از مشتری ها اگه دلشون می خواست می تونستند توی این دفتر بزرگ، یادگاری بنویسند. به نظرم ایده جالبی بود. آقایی که مسوول اینجا بود می گفت خیلی از مشتری ها وقتی میان اینجا، سراغ دست نوشته های قبلی شون می گردند و خاطرات گذشته رو یادآوری می کنند.

خلاصه اینکه ما هم جای همه تون رو خالی کردیم و از طرف همه تون یه امضا انداختیم توی این دفتر:

یه بالکن با صفا هم داشت که توش صندلی چیده بودند ولی به خاطر گرمای هوا،‌ ما ترجیح دادیم نریم اونجا.

اولش که وارد شدیم، اون میزی که اشغال شده بود، داشتند سیگار می کشیدند. منم چون دود سیگار خیلی اذیتم می کنه، ترجیح دادم اون طرف بشینم. ولی مثل اینکه دوستهامون از نگاهم خوندند که سیگار نمی کشیم، در نتیجه با مهربانی زیاد بلند شدند و اومدند میز بغلی ما و حالا که یکی دیگه از دوستهاشون هم بهشون پیوسته بود، سه تایی چه دودی می کردند. لامذهبها نمی دونم چی می کشیدند که تا ته حلق ما می سوخت. ولی به حال حلق خودشون! به نظر من این دادن آزادی به مشتری نیست که اجازه بدیم سیگار بکشه. چون با این کار، آرامش دیگران رو سلب می کنیم.

خلاصه که در مجموع جای دنج و خوبی بود و پیشنهاد می شه لااقل یه بار تشریف ببرید.

آدرس: خیابون فاطمی. از میدون فاطمی که به طرف کارگر می روید،‌ شاید دویست قدم مانده به کارگر، سمت راست. البته اینجا دیگه خیابون دو طرفه می شه.

با برچسبهای: خیابان فاطمی, پاتوق, کافه خونگی, کافی شاپ

مواد لازم:

ماست خامه ای یک لیوان

شیر یک پاکت

سبزیجات معطر از هر کدام یک قاشق غذاخوری

جعفری، نعنا، گشنیز و کمی سیر

طرز تهیه:

شیر را می جوشانیم و بعد میگذارید تا خنک شود تا اندازه ای که دهان را نسوزاند ماست خامه ای را در ظرفی ریخته شیر و سبزیجات خرد شده را به آن اضافه کرده و در جای گرم قرارش میدهید و بعد از ۴ ساعت از جای گرم برداشته و حدود ۱۲ ساعت داخل یخچال بماند تا خوب بگیرد.

مایه ماستی که میزنین حتماً باید شیرین باشه ترش نباشه. ماستی که بریده بریده است نشان خرابی ماست نیست اون شیر است که اگه بریده بریده شد نمیتونین استفاه کنین. میتونین هر چقدر خواستین مایه ماست بریزین. ماست ترش را میتونین دوغش کنین .

با برچسبهای: دستور تهیه ماست, طرز تهیه ماست, ماست, ماست بستن, ماست خانگی, ماست درست کردن